Duvar Kağıdı ve Boyası Seçme Kılavuzu

Salonumun duvarını üç kez boyadım. İlk seferinde beğendiğim rengi kutunun kapağındaki lekeye bakarak seçtim, ikinci seferinde komşumun evinde gördüğüm tona özendim, üçüncü seferinde ise nihayet doğru olanı yaptım: duvarın kendi ışığını dinledim. O yüzden buradaki her satır, kendi yaptığım hataların faturasından çıktı. Duvar kağıdı mı boya mı, hangi ton, ne kadar mat — hepsini sırayla anlatacağım.

Önce karar: boya mı, duvar kağıdı mı?

Bu ikisi rakip değil, farklı işler için farklı aletler. Boya bana esneklik veriyor; canım sıkıldığında bir hafta sonunda tonu değiştirebiliyorum. Duvar kağıdı ise desen ve doku getiriyor, düz bir duvarı tek başına odanın konusu haline dönüştürüyor.

Kendi kararımı verirken şu tabloyu kafamda kuruyorum:

Benim pratik formülüm şu: dört duvarın üçünü boyuyorum, biri için duvar kağıdı düşünüyorum. Yatak başının arkası, televizyon duvarı ya da koridorun sonundaki o boş yüzey — bunlar kağıt için biçilmiş kaftan. Küçük alanları geniş göstermeye çalıştığım odalarda ise desenli kağıdı tavana yakın tutup gerisini açık tonla boyamak işimi çok kolaylaştırdı.

Duvar boyası renk seçimi: kutunun kapağına değil, duvarınıza bakın

Doğru duvar boyası renk seçimi mağazada değil, kendi evinizde yapılır. Bunu öğrenmem bir yanlış boyaya mal oldu. Şimdi izlediğim yol şu:

• Beğendiğim 3 tonu küçük deneme kutusu olarak alıyorum.
• Her birini duvara en az 40x40 cm'lik kare halinde sürüyorum. Kartona değil, doğrudan duvara.
• Bir kare pencereye yakın, bir kare odanın en karanlık köşesinde olsun.
• Sabah, ikindi ve akşam lamba ışığında ayrı ayrı bakıyorum.
• Kararı en az iki gün bekletiyorum. İlk saatteki heves çoğu zaman yanıltıyor.

Işığın yönü belirleyici. Kuzeye bakan odalarda soğuk griler sanki bir kat daha soluyor; orada kırık beyaz, kum, sıcak taş tonları odayı toparlıyor. Güneye bakan odalar ise soğuk tonları taşıyabiliyor, hatta ferahlatıyor. Bu yüzden aynı kovadaki boyayı iki farklı odaya sürünce iki farklı renk çıkması normal. Odalara göre renk kararlarını ayrı ayrı vermek, tüm evi tek tonda boyamaktan çok daha tatmin edici sonuç veriyor.

Renk kadar önemli: parlaklık derecesi

Aynı rengi mat aldığınızda derinleşir, ipek matta hafifçe canlanır, parlakta ise sertleşir. Ben oturma odası ve yatak odasında mat, koridor ve çocuk odasında silinebilir ipek mat, mutfak ve banyoda neme dayanıklı yarı parlak kullanıyorum. Mat boyanın tek kusuru: parmak izini affetmiyor.

Duvarı hazırlamak — asıl iş burada

Sonuç ile ilgili şikayetlerin çoğu boyadan değil, hazırlıksızlıktan çıkıyor. Ben artık boyama gününden bir gün önce şunları bitiriyorum:

1. Duvarı nemli bezle silip tozdan arındırıyorum; mutfak duvarında sabunlu su şart.
2. Delik ve çatlakları macunla dolduruyorum, kuruyunca zımparalıyorum.
3. Zımpara tozunu tekrar silmeden asla boyaya başlamıyorum.
4. Süpürgelik, priz ve pervaz kenarlarını maskeleme bandıyla kapatıyorum. Bandı boyadan hemen sonra, boya tam kurumadan çekiyorum; kuruduktan sonra çekince kabuk kalkıyor.
5. Koyu bir rengin üstüne açık renk gelecekse astar atıyorum. Astarsız iş, üç kat boya demek.

Uygulamada sırayı da öğrendim: önce fırçayla köşeler ve kenarlar, sonra rulo ile geniş yüzeyler. Ruloyu W harfi çizerek gezdirip ardından düz hareketlerle yaymak iz kalmasını engelliyor. İki ince kat, bir kalın kattan her zaman iyi. Kat arası bekleme süresini kutunun üstünde yazdığı gibi uygulayın; acele edip yaş boyanın üstüne binmek rengi lekeliyor.

Duvar kağıdını yalnız asmanın püf noktaları

İlk denememde deseni kaydırdım ve iki gün boyunca o eke bakıp durdum. Şimdi şu kurallara sadığım:

• Odanın en görünür köşesinden değil, kapı arkası gibi affedici bir noktadan başlıyorum.
• Dikeyi gözle değil, çekül ya da lazer hizasıyla belirliyorum; hiçbir duvar tam dik değil.
• Deseni her rulodan önce yerde eşleştirip kesiyorum, en az 5 cm fazla pay bırakıyorum.
• Hava kabarcıklarını lastik ya da plastik ispatula ile ortadan kenara doğru sürüyorum.
• Kesme işini keskin maket bıçağı ve cetvelle, kağıt hafif nemliyken yapıyorum.

Desen seçerken de ölçü önemli: küçük odalarda iri desen duvarı üstüme yıkıyor, ince çizgi ya da hafif doku ise yükseklik kazandırıyor.

Duvar bittikten sonra

Boya kurudu, kağıt oturdu — iş bitmedi. Yeni duvar rengi mobilyanın tonuyla, perdeyle, hatta ampulün sarılığıyla konuşuyor. Ben boyamadan sonra genelde aydınlatmayı yeniden düzenliyor, birkaç çerçeveyi yer değiştiriyor, bir iki saksıyı duvarın önüne çekiyorum. Yeşil, aç